I am going to take you somewhere magical

skyline new york pollevie
Vrijdag 23 februari 2018

Nooitgedacht dat mijn hobby zo groot zou worden dat ik erdoor op reis zou gaan. Vroeger wilde ik altijd graag stewardess worden, want dan kon ik wat van de wereld zien. Reizen doe ik graag. Alleen was er altijd wel een reden waarom die droom niet door kon gaan: te klein, zwanger, kwam niet handig uit met de verhuisplannen van mijn ouders, studie aan de PABO, weer zwanger, enz, enz. Kortom het is er nooit van gekomen. Maar dan nu: reis ik TOCH! En hoe. Na mijn eerste internationale workshop in Kopenhagen, ook Naar Engeland geweest en afgelopen februari zelfs naar New York. Een stad waar ik voor die tijd nog nooit geweest was.

Nadat ik het weer voor elkaar gekregen had om zoveel mogelijk omslagdoeken in vacuümzakken in mijn koffer te pakken voordat deze explodeerde, gingen we op reis. Ja deze keer kwam mijn vriendje ook mee. Iemand moest toch foto’s maken en ook voor hem de eerste keer in NY, dus supergaaf allemaal.

Na twee vluchten, een busrit en een taxirit kwamen we aan op ons Airbnb adres middenin de wijk Queens. Een beetje buiten het centrum van NY maar met super openbaar vervoer verbinding naar het centrum en toch lekker rustig. Je hebt gelijk door dat je in Amerika bent. Om de haverklap hoor je sirenes van politie/brandweer of ambulance, grote auto’s rijden rond, iedereen loopt met een beker drinken in zijn hand en kijkt graag naar het schermpje van de telefoon. Na een voedzame maaltijd: Chileens, zitten we in de Latino hoek van de stad, moe en voldaan in bed geploft.

Zaterdag 24 februari 2018

Na een goede nacht waren we van plan de stad te gaan verkennen. Inmiddels zijn we vrij bedreven in ‘zonder enige planning op stap’ te gaan, tot grote onvrede van mijn ouders, die zo’n reis maanden van te voren helemaal uitstippelen tot de openingstijden van de te bezichtigen musea aan toe. Wij niet, wij zien wel wat er op ons pad komt. We zijn er tenslotte een week. En als we iets missen, hebben we wat om naar uit te kijken een volgende keer toch?

Eerst even bij ons lokale supermarktje, wat 24 uur per dag open is, wat ontbijt scoren en vervolgens met lijn 7 uitgestapt op Times Square. We hadden er al een glimp van opgevangen uit de bus raampjes gisteravond, maar nu zagen we het overdag. Wat een spectaculair gebeuren! Overal felverlichte billboards, sommige met bewegende beelden, anderen knipperend en weer andere rollen verschillende foto’s voorbij. We hebben er even met open mond naar staan kijken om het allemaal in ons op te nemen.

Na een wandeling van 20 min, je verkijkt je snel op de grootte van NY, waren we in Central Park. Het is duidelijk dé plek voor ontspanning van de New Yorkers in het weekend. Je ziet er mensen joggen, families wandelen, oudjes op bankjes bijkletsen, hele groepen yoga doen op het gras, krantje lezen in de zon. Toeristen wandelen er ook volop of gaan voor een ritje in de paardenkoets.

Wij wandelen er gewoon doorheen, want we willen op iedere hoek minimaal 10 foto’s maken. Na wat scènes te hebben geschoten komen we om de hoek van een rotsblok een excentriek gekleed stel tegen. Hij is volledig gekleed in schotse ruit en zij van nek tot teen in het zwart maar met een prachtige paarse tulband op haar hoofd die goed opvalt. Van hem krijg ik een compliment over mijn omslagdoek en een gesprek is gauw gestart. De dame in kwestie wil hem graag kopen, en na een paar maal te hebben aangegeven dat hij niet te koop is vanwege het feit dat hij nog mee moet naar de workshops die ik ga geven, neemt ze er geen genoegen mee en wil dan de tas. Ook die is niet te koop vertel ik haar (een van mijn eigen pronkstukken namelijk). We raken aan de praat en blijken beiden op Instagram een profiel te hebben. Het valt me meteen op dat deze dame ook erg van kleur houdt. Daar zal mijn doek zeker een goed thuis hebben. We gaan nog even samen op de foto. Het blijkt een celebrity te zijn: Patricia Fox (Purely Patricia). Ook de mannen kunnen het prima vinden en wisselen informatie uit. We spreken af dat ik over de mogelijke verkoop van het doek een nachtje ga slapen en dat we elkaar verderop in de week weer gaan zien. De afspraak is gauw gemaakt. Het wordt woensdag.

purely patricia fox pollevie

Terwijl we door het enorme park slenteren krijg ik veel complimenten over mijn kleurrijke voorkomen. Het valt me op dat de meeste New Yorkers zwart gekleed gaan, en dat ik behoorlijk opval. Mensen gaan spontaan glimlachen als ze me tegemoetkomen, en zowel mannen als vrouwen zeggen er wat van. Altijd positief. Verschillende leuke gesprekken worden gevoerd die dag. Het valt me op dat ALLE New Yorkers die wij zijn tegengekomen reuze vriendelijk, gastvrij en leuk zijn!

Na een flinke wandeling hebben we trek en gaan een plek zoeken met wifi, want ja even social media op de hoogte houden van mijn avonturen, en ergens waar we verantwoord wat kunnen eten. Blijkt nog best lastig in een stad als dit om iets gezonds te vinden tussen al het fastfood.

Als we neerstrijken bij een Starbucks, blijkt er om de hoek een wolwinkel te zitten. Daar moet ik natuurlijk even heen om te kijken wat er zoal te koop is. We gaan naar Knitty City. Het moment dat ik binnenkom zie ik het al, deze winkel is anders dan de Nederlandse wolwinkels. Hier verkopen ze het merendeel van de wol nog in zoals het van de ververijen komt, i.p.v. opgerold. Dit doen ze graag voor je in de winkel. Ze hebben een flinke selectie en ik kijk mijn ogen uit. Wat een keuze! Tot ik ineens vrolijke kreetjes hoor. Het winkelpersoneel bekijkt mijn doek en laat hun enthousiasme blijken. Ik mag op de foto en wordt op hun IG profiel geplaatst. Er volgt een leuk gesprek. In de winkel is een grote groep mensen aan het breien. Ook mannen. Ze maken allemaal verschillende werkstukken. Erg leuk om te zien. De winkel is tot het plafond vol met de prachtigste garens en eigenaresse Pearl vertelt er trots over. Ook hoe de community tot stand is gekomen en gegroeid die haar winkel nu bezoekt. Na een selectie uit de enorme keuze te hebben gemaakt vertrek ik met twee zakken vol wol.

knitty city pollevie

We hebben van nog een andere wolwinkel gehoord aan de andere kant van het park. Samen steken we het park over (duurt 30 min) en aan de andere kant eten we bij een tacotruck wat Street food. Het blijkt een populaire lunchstop te zijn en we raken er aan de praat met Jeff, die daar een burrito komt eten. Ook hem valt mijn bontgekleurde doek op en hij vraagt wat we in NY doen. Hij komt net zelf van de kringloop waar hij een feestoutfit bij elkaar gezocht heeft, maar er ontbreekt nog wat. Hij laat ons het jasje zien en de broek die hij erbij aan wil. Hij is nog op zoek naar een ludieke vlinderdas. Ik bied ter plekke aan die voor hem te haken en hem van de week weer te ontmoeten om hem zijn unieke polleviestrikje te overhandigen. Hij gaat akkoord en telefoonnummers worden uitgewisseld. Hier hou ik van! Spontane plannen en acties.

Bij de volgende wolwinkel Annie and Co, was het druk! Er was een workshop bezig en wederom een grote groep breiende mensen, zowel dames als heren. En een enorme keus en diversiteit aan garens. Een wolhalla. Ook hier wikkelen ze je gekochte bollen tot een werkbare bal. Alleen al een leuk proces om te zien. Ook mijn doek werd weer bewonderd en on we went.

Op zoek naar een maaltijd. Vanuit de bus van het vliegveld was mijn oog gevallen op een piepklein raam met luxe rode gordijnen en bontgekleurde plafonds. Ik heb een puik gevoel voor richting, dus het betreffende raam terugvinden was een fluitje van een cent. Maar de grote vraag was, zou het een restaurant zijn? Eenmaal bij dat raam, bleek het niet piepklein, maar behoorlijk groot en erg gezellig oogde het nog steeds. Binnen zag je mensen zitten aan witgedekte tafels, vrolijk kletsend en dinerend (gelukkig toch een restaurant) kroonluchters sierden het plafond en pianomuziek klonk vanbinnen. Meestal zijn dit soort tenten peperduur. Maar na een blik op de menukaart bleek dat ook wij dit gewoon konden betalen en liepen we Chez Josephine binnen. Een Parijs sfeertje kwam ons tegemoet en door de gastheer werd ons gevraagd naar onze reservering. Die hadden we niet…. ook niet bij stilgestaan natuurlijk, maar ja het was zaterdagavond en de tent zat vol. Hij bekeek ons wel van top tot teen, en ik kan heel lief lachen. Hij wierp nog een blik op de reserveringen en hij bleek ergens toch nog een tafeltje te hebben. Wij werden meegenomen naar de achterkant van het restaurant waar een ronde tafel van de muur getrokken werd, met het verzoek of we wilden gaan zitten op de stoelen erachter en de tafel werd weer teruggeschoven. We zaten. Het eten en de bediening waren voortreffelijk! Normale porties en om je vingers bij op te eten. Ik had eend in sinaasappelsaus met wilde rijst en groene groente. Water zat bij de maaltijd in, evenals de gezellige sfeervolle pianomuziek. Dus als je ooit in NY bent en je zoekt een plek om te eten…. Chez Jospehine. Het bleek het restaurant te zijn van de zoon van de bekende Josephine Baker. Ook leuk om te weten vond ik.

Zondag 25 februari 2018

Workshopdag. Deze workshop vond plaats bij Emelia en Jo thuis. Zij heeft een ruime kelder en wilde al zo lang een workshop volgen dat ze mij had uitgenodigd om langs te komen en er een te geven. Zeer gastvrij werden we onthaald, en al snel volgden alle deelneemsters. Na een zeer gezellige geslaagde dag nam iedereen vol inspiratie weer afscheid en keerden ze gauw huiswaarts zodat ze verder konden haken. Ook wij, want ik had nog een strikje te haken. Bedankt voor de enorme gastvrijheid Emelia en Jo! We komen heel gauw terug.

nyc pollevie workshop crochet shawl

Maandag 26 en dinsdag 27 februari 2018

Zijn we on tour geweest met de hop on hop off bus door NY. Iedere keer weer verbaas ik me erover dat ik me er zo in de afstanden vergis. De bustour kende 4 verschillende tours die je dan in twee dagen zou kunnen doen. Daarbovenop kon je nog de nighttour doen, en een cruise maken naar de Statue of Liberty. Nadat het al bijna 3 uur duurde voor we een helft van de stad gezien hadden besloten we de cruise ook maar gelijk op maandag te doen, hadden we die alvast gehad. Onderweg zie je al die bekende en beroemde gebouwen die je zo vaak ziet in films en series. Bijna surrealistisch om er nu zelf tussen te staan en wandelen. Zeer indrukwekkend. Ook de cruise is een echte aanrader. Ze varen tot vlakbij het beeld zodat je mooie foto’s kunt maken, maar vooral de skyline van NY vond ik prachtig! En dat had ik van tevoren niet verwacht.

one world nyc pollevie

Daarna door naar de 9/11 memorial. Ze hebben er iets zeer sereens en moois van weten te maken. Op het fundament van een van de twee torens staat nu een hele grote vierkante waterval, met daaromheen plakkaten waarin alle namen van de overledenen staan. Doordat de zon laag stond en tussen de gebouwen door scheen was het er stil en prachtig. Heel erg indrukwekkend. Op het fundament van de andere toren staat met museum.

ground-zero

Ook staat er ‘The Oculus’ een wit gebouw wat oogt als een vliegend geraamte. Een uniek architectonisch wonder vind ik het. Het valt erg op vanwege de helderwitte kleur tussen alle andere gebouwen. Ook binnen is het licht en mooi. Een kunstwerken en zeer het bezoeken waard.

Na deze indrukwekkende plek gingen we op zoek naar een wolwinkel die me door zowel mensen in Nederland als in NY was aangeraden. Purl Soho. En inderdaad het is een prachtige winkel! Groot, ruim en zeer goed gesorteerd. Ook hun personeel is vriendelijk behulpzaam en weet veel over de producten. Ze hebben inmiddels kun eigen wollijn waaronder een fluor gele kleur die ik niet kon laten liggen. Na ook hier een uurtje te hebben rondgekeken en tja… ook weer wat gekocht weer verder.

De ‘Highline” is iets nieuws in NY. En nog niet zo bekend onder toeristen. Het is een groenvoorziening gebouwd op een oud metrospoor boven de straat. Er mogen alleen voetgangers komen. Het is ook makkelijk te vinden en zeer de moeite waard. Je waant je in een groene oase van rust. Vooral zomers moet het er geweldig zijn, dan stroomt er ook water bij wijze van een beekje. Hier komen mensen tijdens hun lunchpauze, s’avonds om te wandelen, of gewoon om even lekker te zitten, want er is genoeg zitplek. Het kronkelt tussen de hoge kantoorgebouwen en woontorens en komt uit bij de mond van de Hudson zodat je over het water kunt kijken. Zeer de moeite waard om te bezoeken.

Dinsdag deden we het noordelijk deel van de stad met de bus en hadden we afgesproken met Jeff. Zijn strikje was klaar en ik wilde het graag aan hem overhandigen. Hij nodigde ons uit voor lunch bij een zeer populaire pizzatent in NY. Superblij met zijn strik namen we na de lunch weer afscheid. Hij had ons wat tips gegeven voor Brooklyn waaronder een ijswinkel die het bezoeken waard was en dat laat ik me geen twee keer zeggen. Brooklyn is prachtig! Ik wilde er vooral die bruine huizen met trapjes ervoor (bekend van Sex in the City) zien en natuurlijk een ijsje eten.

Woensdag 28 februari 2018

In de ochtend afgereisd naar het noorden van de stad. Hier woont Nancy: social media person van Knitty City. Zij zou een interview en fotoshoot doen voor hun blog. In een café hadden we afgesproken zodat ontbijten ook gelijk een mogelijkheid was. Na een gezellig gesprek, de nodige aandacht en waarderende blikken van andere klanten, zijn we op pad gegaan naar een lokaal park om de fotoshoot te doen. Ook hier weer een prachtige locatie met verschillende uitzichtpunten over de Hudson waar door de mensen van de stad veel gebruik van wordt gemaakt.

pollevie photoshoot

Vervolgens weer op pad, want…. we hadden afgesproken met Purely Patricia midden in NY in haar appartement. Google Maps wees ons feilloos de weg en we wandelden een complex binnen waarvan de portier eerst wilden weten voor wie we kwamen. Bij het noemen van haar naam gingen zijn oogjes twinkelen en werd er gebeld dat we er waren. We mochten naar boven komen. Enthousiast en in vol ornaat staat Patricia in de deuropening. We worden warm onthaalt, maar moeten wel even onze schoenen uit doen. Binnen is het net een museum. Deze dame heeft stijl en klasse! Een rode gang leid naar een woonkamer die ik alleen uit tijdschriften ken. Prachtige meubels, met fluweel bekleed, rijkversierde kussens, verse bloemen, een groot schilderij van Patricia hangt aan de muur, naast curiosa die ze zelf gemaakt heeft. Decoupage hoedendozen, versierde speciaal gemaakte franse lampjes op voet, haar bloemenhoofdtooi van een paar jaar terug staat bovenop een antiek kastje tussen twee grote hoge raampartijen in. We krijgen een rondleiding door haar appartement en praten over van alles en nog wat. Het is verbazend hoeveel gelijkenissen we hebben en we blijken van dezelfde spullen te houden. Ook zij heeft diademen vol vlinders, draagt opvallende make up; blauwe wenkbrauwen en een opvallend rood gestifte mond; houdt van glitters, tuttut en opvallend. Het had mijn moeder kunnen zijn! Daarnaast is ze energiek, krachtig, en ontzettend leuk! Volledig opgedoft verlaten we het pand; Patricia is going to take us somehwere magical. Ik kan alleen maar dromen waar dat is.

Na een kort metroritje waar wij ontelbare keren opvallen en onopvallend op de foto worden gezet met zijn tweeën komen we aan in een gebouw waar ze stoffen bloemen maken op de ouderwetse manier voor zeer bekende modehuizen zoals Victor en Rolf, Gucci, Prada, om er maar een paar te noemen. M&S Schmalberg Custom Fabric Flowers. Wat blijkt: Patricia vindt het maar niets dat ik Chinese bloemen in mijn haar draag en zoekt ter plekke vervangers. Nou moet ik zeggen, de bloemen die ze hier maken zijn geweldig! Zo teer en uniek. In alle kleuren. Het hele proces kun je er zien. De rollen stof, de machines waar de antieke ijzeren vormen in worden verhit en vervolgens op de stof gedrukt om er een perfecte stoffen bloem uit te drukken. Deze worden afgeleverd bij dames die snel en vakkundig de bloemen in elkaar zetten. Vervolgens worden ze in kartonnen dozen verscheept over de hele wereld. Inderdaad een magical place. Na een selectie te hebben gemaakt uit alle tere bloemen, vertrokken we om nog even een bezoek te brengen aan iemand die korsetten en handschoenen maakt voor dragqueens. Ook een wereld waar ik te weinig van af weet, maar fascinerend.

Voor het diner streken we weer neer bij Chez Josephine. Dit keer werden we in het raam geplaatst, en wederom was de maaltijd voortreffelijk! Na nog een rondje gearmd over Times Square vertrok Patricia met ‘haar’ doek terug naar huis en wij naar dat van ons. Wat is NY toch een fijne plek!

Donderdag 1 maart 2018

Mijn vriendje doet ontzettend veel voor me en mag daar wel eens voor beloond worden anders dan hem mee uit eten te nemen. Vanaf de cruise had ik de perfecte verassing al gezien en geregeld. We gingen een helikopter vlucht maken boven NY! Het was ook echt een unieke ervaring. Je ziet NY van een andere kant. De rest van de dag hebben we in een roes door de stad gestruind. ‘S-avonds waren we uitgenodigd om bij Emelia te eten, een traditionele Amerikaanse maaltijd. Konden de mannen nog even kletsen en wij haken. Ideaal, erg gezellig en lekker. We werden met de auto opgehaald en waren verrast door de kookkunsten van de schoonzoon. Emelia’s dochter was er ook met haar pasgeboren baby: een schatje! Wederom een heel erg gezellige avond genoten en toen werden we ook nog thuisgebracht!

helicopter nyc pollevie

Vrijdag 2 maart 2018

Slecht weer. Het werd de hele week al aangekondigd. Het zou gaan stormen. De perfecte dag om dus wat te haken. In de ochtend had ik afgesproken om thee te drinken met Purely Patricia in haar appartement. Gewoon girls onder elkaar. Dit keer herkende de portier me direct en wist voor wie ik kwam. Patricia zelf kwam net van het sporten en moest nog even douchen. Ik zette thee en bladerde door een tijdschrift waar ze een artikel in geschreven had over een fictieve brillenwinkel. Daarna hebben we uitgebreid over haar Paascostuum gesproken. Met pasen is er op 5th Avenue the Easter Parade. Mensen leven er het hele jaar naartoe en het is een hele happening. Hoe gekker, opvallender je eruitziet hoe beter. Patricia doet ieder jaar mee en is ook alweer druk om dit jaar iets unieks te vinden wat opvallender is dan de rest. Het gaat haar zeker lukken! Wat een respect heb ik voor haar op die leeftijd zo levenslustig en leuk.

Helaas was het alweer veel te snel tijd, en had zij andere afspraken en ik ook: de wolwinkel.

Ik had er een zakelijke bespreking met Pearl de eigenaresse en heb er wat uurtjes doorgebracht al hakend. Zeer relaxed en leuk. Ze zijn er bezig met een project: Evil Eye project. Na de schietincidenten op de scholen zijn ze het zat en moet er wat gebeuren met de wetgeving rond wapens. Er is door iemand bedacht om vingerloze wanten te haken/ breien en er ogen op te maken. Eind maart gaan ze protesteren en willen ze dat zoveel mogelijk mensen die wanten dragen en met de handen omhoog protesteren. Een zeer goed doel en belangrijk project.

Zaterdag 3 maart 2018

Workshopdag in Troy. Na een treinreis kwam ik aan in Troy bij Darn Good Yarn. De dames zaten al klaar toen ik kwam want de trein was iets vertraagd. Niet getreurd, konden we gelijk beginnen. Helaas kwam ook aan die dag alweer veel te snel een eind. Na de groepsfoto, ben ik weer teruggegaan naar de Big Apple om samen te eten met mijn vriendje en moe maar voldaan in bed te kruipen. De volgende dag zouden we terugreizen naar Nederland.

Zondag 4 maart 2018

Ik vervoer mijn doeken als ik op reis ben in vacuümzakken die je met de stofzuiger vacuüm zuigt. Hier in Nederland heeft iedereen er een, maar in Amerika kennelijk niet. Zo ook niet het huis waar wij verbleven…. Klein probleempje. Geen nood. Ik zou de stofzuiger wel even ophalen bij Mike, de Indiër op de hoek, die mij de hele week al met gekke vragen weet te helpen. Ook hij had geen stofzuiger. ‘We sweep’ was zijn lachende antwoord. Oke Mike, maar hoe ga ik dan al die wol, doeken en de rest mee krijgen??????

Ik ben echt een kei in ‘out of the box thinking’, en ik zou Ellen niet zijn als ik geen oplossing wist. Emelia. De dame waar ik begin deze week de workshop gegeven had, zou toch wel een stofzuiger hebben? En ja hoor die hadden ze, ze kwamen er graag mee langs om even te kijken hoe ik dit ging fixen. De dag ervoor had ik een coconut cream Pie gekocht bij de magnolia bakery dus die konden we dan gelijk vierendelen voor bij de koffie.

Met een grote grijns arriveerde de redders in nood met de stofzuiger. Nadat het ding opnieuw in elkaar gezet was deed hij keurig zijn werk, zoog al mijn zakken vacuüm en paste alles weer keurig in de koffer/tas/andere tas en extra tas. En oh ja, er is een klein doosje achtergebleven, die heeft Emelia nog opgestuurd naar Nederland.

Dit keer paste het net niet helemaal 😊😊

Deel en like deze pagina:

Nieuwe add-on: Swan shawl

Crochet Swan Shawl Pollevie

Ik woon aan het water in Nederland. Ik geniet daar erg van, want het hele jaar door veranderd je uitzicht. Ieder jaargetijde heeft zijn eigen charme. In de winter, als het hard genoeg vriest, kunnen we erop schaatsen. In de herfst kun je aan het water zien wat voor weer het buiten is en in de zomer zwem ik er graag in. Maar het liefste kijk ik ernaar als het lente is. Dan is het er druk met vogels die nestjes maken, of materiaal ervoor aan het zoeken zijn. Ook de waterlelies komen dan omhoog en het water krijgt een eigen ‘tuin’ met bloemen en planten die er in de herfst en winter niet zijn.

Maar ook…. Worden er in de lente jonkies geboren! En dat is een lust voor het oog. Vooral de zwanen vind ik grappig. Die zwemmen in een lange sliert achter hun twee spierwitte ouders aan. Dit paar heeft meestal een stuk of 6 jongen en die zijn in het begin allemaal een beetje vieze grijze kleur. Alsof ze niet schoon te krijgen zijn. Maar naarmate ze grote worden zie je ze groeien en witter worden. Zo mooi! Ze varen dan dagelijks even langs en komen kijken of er nog wat te snaaien valt. Ik vind het hele sierlijke vogels om te zien. Niet voor niets is mijn ‘hulpje’ tijdens het halen ook een plastic zwaantje, die ik een keer vond op een rommelmarkt bij de Ijhallen. Sindsdien houdt hij keurig mijn restje wol bij elkaar tot ik ze uitstrooi in de tuin voor de vogels om hun nestjes wat mee op te vrolijken.

Zwaan pollevie

En zo was ik weer geïnspireerd voor een nieuwe add-on. Een vogel dit keer. Een hele grote. De zwaan. Een parmantige zwaan die gehaakt is met de grappige lussteek zodat hij een tactiel verenpak krijgt. Hij is makkelijk te maken en kan overal op genaaid worden.

Hij waad door een aantal blauwe waterbloemen over het doek, en gaat graag met je mee naar buiten.

Wie haakt er mee en maakt ook zo’n prachtige Swan Polleviewrap?

Kijk gauw voor deze add-on in mijn etsy shop.

Design Add-on Swan Shawl

Deel en like deze pagina:

Pollevie: hoe het begon

pollevie hoe het begon
Waar komt al die kleur, creativiteit, enthousiasme en gedrevenheid vandaan?

Ik ben geboren in Azië in een warm gezin dat de hele wereld over reisde vanwege het werk van mijn vader (Shell). Van hem heb ik de gedrevenheid om zelf iets van mijn leven te maken. Mijn moeder is mijn voorbeeld op creatief gebied. Zo lang ik mij kan herinneren is ze in de weer met textiel en maakt daar de meest fantasierijke creaties van. Hoeden vilten, kledingstukken maken, haken en vrij borduren. Ze gaf hierin ook workshops in. Als klein meisje zag ik dat haar thuis altijd voorbereiden.

Ze heeft me altijd gestimuleerd om ideeën die ik bedacht uit te voeren. Zo hebben we toen we in Nederland gingen wonen twee zomers lang stoffen muizen gemaakt als boekenlegger. Deze verkochten we dan aan een boekenwinkel. Hier heb ik mijn eerste scooter van kunnen betalen.

Na mijn opleiding aan de PABO in Maastricht ben in teruggekeerd naar de bollenstreek. Hier word ik de hele lente omringd door de meest fantastische bloemen. Mijn werk als kleuterjuf is goed te combineren met mijn creativiteit. Heerlijk om kinderen hierin te stimuleren. Zelf doe ik van alles: raamschilderingen, muurschilderingen van kinderkamers, servies beschilderen, sieraden maken en haken. Ik ben een vrij kleurrijke persoonlijkheid en laat zelden een kledingstuk zoals het is. Ik pimp het graag met broches of zelfgemaakte versieringen zoals kettingen of patches of draag ze op een net iets andere wijze.

Ik heb mijn Etsy onlinewinkel sinds 2013 waar ik mijn creaties online verkoop. Daarnaast heb ik veel op markten gestaan met mijn handgemaakte producten. Vooral op de Sunday Market in Amsterdam. Hier verkocht ik mijn eerste omslagdoeken. Sinds eind 2015 ben ik mijn omslagdoeken – rijkversierd met bloemen en tulpen – ook online gaan verkopen. Eerst via Marktplaats en later via Etsy.

Ik kreeg hier zoveel positieve reacties op dat ik me hier volledig op ben gaan richten. Mijn woonkamer veranderde langzaam in een soort wolwinkel waar ik alle kleuren ruim op voorraad heb, zodat ik direct aan een opdracht kan beginnen. Al snel was dat het enige wat ik nog maakte en waar ik veel rust en voldoening in vindt. Daarnaast kan ik er mijn creativiteit in kwijt. Het allerfijnste is nog wel dat ik het overal mee naar toe kan nemen, en dus overal kan doen.

Naast zelf te haken en inspiratie te zijn voor anderen kreeg ik steeds meer vraag om anderen te helpen. Ik ben toen haakworkshops gaan geven. Begin 2017 heb ik een tutorial uitgebracht waarmee mensen die niet op workshop kunnen komen, toch worden geholpen. Het leukste vind ik zelf de workshops in het buitenland. Door mijn internationale verleden spreek ik vloeiend Engels en zit ook het reizen in mijn bloed. Heerlijk om zoveel positiviteit bij mensen over de hele wereld te zien en hoe ze ook elkaar inspireren.

De naam Pollevie:

Een vraag die veel gesteld wordt. Ik draag graag bloemen in mijn haar en vroeger vooral in twee ‘rommelknotten’ op mijn hoofd met daarin allerlei nepbloemen geprikt. Toen ik in Nederland kwam werd ik door kinderen en mijn vrienden al ‘Pollewop’ genoemd. Daarnaast neem ik het leven niet al te zwaar. Ik ben graag creatief bezig en pluk de dag. Problemen zijn er niet om bij de pakken neer te gaan zitten, maar om op te lossen. Ik probeer iedere dag te genieten en haal veel voldoening uit creatief bezig zijn. Zoals Edith Piaf ooit zong: “La Vie en rose”, vrij vertaald: het rooskleurige leven. Een combinatie van die twee werd ‘Pollevie’ en onder die naam maak ik al 10 jaar creatieve producten die ik op markten en online verkoop.

Deel en like deze pagina:

Breiclub.nl op bezoek bij Pollevie workshop

breiclub.nl workshop omslagdoek haken pollevie

Tineke van het toonaangevende webblog breiclub.nl kwam een workshop omslagdoek haken volgen bij mij. Tineke deelt haar ervaringen van de workshop met jullie in haar blog op breiclub.nl

Altijd fijn als deelnemers feedback geven. Je kunt de ervaringen van Tineke hier lezen: Haken met Pollevie

Als je breiclub.nl nog niet kende, zeker ook de moeite waard om daar nog eens verder te kijken. Gemaakt door het beste (blog)team van Nederland.

Liefs, Pollevie

Zelf ook een workshop volgen?

Boek workshop
Deel en like deze pagina:

Haakworkshop in Kopenhagen

Haakworkshop in Kopenhagen Pollevie

Daar was dan eindelijk de dag dat ik mijn koffer pakte om naar Denemarken te gaan om een haakworkshop te geven. Het was een hele klus om het maximale aantal #polleviewraps  in mijn  roll-on-trolly te krijgen, maar het is gelukt!

Na een korte vlucht arriveerde ik om middernacht in Kopenhagen en kwam na een kort ritje met de metro aan op mijn bestemming. Het was zo leuk om mensen Deens te horen spreken. Het klinkt eigenlijk een beetje als Nederlands. De workshop zou ik geven in @madsensmekka, een kleurrijk cafe van Eva Madsens. Tot zover heb Eva slechts via sociale media gesproken, maar toen ik meer en meer foto’s van haar prachtige café en leven had gezien, had ik het gevoel dat we het prima zouden kunnen vinden met elkaar.

En zoals verwacht, was Eva nog leuker dan ik had verwacht. Ze houdt net zoveel van kleur als ik en is een heel vrolijke en bruisende dame vol energie. Aangezien er een feestje in haar cafe was, kon ik een sneak peek krijgen van wat me morgen te wachten stond.

Het cafe @madsensmekka ligt op een hoek en het sprookjesachtige licht en natuurlijk het kleurrijke , prachtige smaragdgroene behang maken het moeilijk om te missen. Van verre uit zag het er heel erg ‘Hygge’uit. Het Deense woord voor ‘gezellig’. En het wordt nog beter als je binnen bent! Overal waar je kijkt, zie je iets kleurrijks, vrolijks, geks, unieks en leuks. Het heeft diepe vensterbanken die Eva vol met curiosa heeft staan. Flamingo’s, muizen als flessenstoppers, origami-sterren , strijkkralenontwerpen, porseleinen koeien, en nog veel meer.

Het is zoals ze zelf zegt: haar creatieve speeltuin.

En dan hebben we het nog niet gehad over haar erg mooi handgeschreven menu op de achterwand van het café met een verscheidenheid aan zelfgemaakte gerechten die ze in haar kleine keuken bereidt. Ze bakt zelfs elke dag vers brood waardoor het hele café lekker ruikt. Maar na die reis  heb een beetje slaap nodig, dus naar bed.

De volgende morgen kreeg legde ik alles klaar voor de workshop, terwijl Eva al druk was in de keuken. De #polleviewraps waren netjes opgestapeld op de bank en pasten prima bij het interieur. De eerste dames druppelden al binnen,  en ze waren allen net zo enthousiast als ik. het was ook erg leuk om de dames achter het vele mailcontact te ontmoeten. Met geen tijd te verliezen, omdat we veel haakwerk te doen hadden, zijn we na een kort voorstelrondje gauw aan het werk gegaan . Aangezien dit allemaal ervaren dames waren qua  haken, was het al snel een creatieve bedoeling geworden. Er werden ontwerpen getekend, kleuren bij elkaar gezocht, gehaakt, wraps bekeken en gepast, praatjes gemaakt en ervaringen uitgewisseld . Ondertussen slaagde het groepje er ook in om mij (met eindeloos geduld) de Deense haaksteekjes te leren, die heel anders zijn dan de Nederlandse 🙂

Na een paar uur hadden we trek in een zeer goede Italiaanse lunch proeverij die Eva voor ons had gemaakt.

Helaas was het alweer veel te vroeg tijd om te stoppen. Er is veel geleerd, we hebben veel plezier gehad en gelachen. Deze Deense dames hebben een heel goed gevoel voor humor en zijn zeer gezellig! en na een fotosessie was het tijd om afscheid te nemen.

Ik zal ze missen. Maar ik kom terug in December en misschien komen ze dan langs om hun vorderingen te laten zien van hun #polleviewrap.

Veel liefde,
Ellen

Deel en like deze pagina:

Gratis haakpatroon oog #polleviewrap

gratis haak patroon oog polleviewrap

Om al mijn fans op FB en IG te bedanken voor de nieuwe mijlpaal van volgers, hierbij een gratis haakpatroon voor een oog. Ik heb de omslagdoek gebruikt voor een surprise voor mijn vriend. Zie mijn andere post: “Dakkofferhoes haken op vakantie“. Veel plezier met haken xxx

Download

Heel veel plezier met het maken van dit oog..

Voor de tutorial van de polleviewrap zelf, kun je terecht in mijn Etsy winkel via onderstaande button.

Koop tutorial
Deel en like deze pagina:

Dakkofferhoes haken op vakantie

Dakkofferhoes haken

Het was begin juli en dat betekent:  zomervakantie. Ik hou van kamperen en de vrijheid die daarbij hoort. En voor dit jaar hadden we (mijn vriendje en ik) besloten om dat weer te gaan doen. Wij doen dat als volgt: op de dag van vertrek kijken we op de landkaart van Europa via de telefoon en kiezen de richting uit waar de zon schijnt en het voldoende warm is. Gewoon op de dolle plof. We zien wel of er plek is op de camping en anders kamperen we wild. We pakken wat spullen bij elkaar, proppen dit in de auto en gaan. Makkie zou je denken. Maaaaaar vriendlief beperkt graag de hoeveelheid door mij mee te nemen spullen door mij twee plastic boxen toe te bedelen die ik mag vullen. Eén voor mijn kleding, en één voor het keukenspul.

Maar ik ga nergens heen zonder wol. Dit jaar dacht ik iets nieuws te proberen: namelijk vacuumzakken 😊daar past nóg meer wol in en lijkt het niet zoveel. Dus beter te behappen voor mijn vriendje als ik het stiekem ergens wegfrommel in de auto. Want voor een paar bolletjes wol is altijd plek.

Mijn lief en ik reizen dan twee weken samen langs wat campings en doen het liefste niets. We gaan ook altijd met de auto van mijn vriendje (is lekker groot). En dus ook nu weer de discussie over de nodeloosheid van de dakkoffer die per sé mee moet van hem, want hij is met een vrouw op pad. Ik ben van mening dat alles wat wij meenemen/nodig hebben/en onderweg nog kopen, best in een auto kan. Maar goed, meningen verschillen, dus de dakkoffer ging weer mee.

Op 5 augustus is mijn vriendje jarig, het dan weer een uitdaging iets leuks te verzinnen om hem te geven. Iets attents, wat hij graag wil en wat hij zijn leven lang bij zich zal willen houden. Dus ik zat in de Franse Alpen al hakend naar de bergen te kijken en zag de ene na de andere toerist komen met allerhande verschillende kampeeruitrustingen, campers, caravans, te fiets, te motor, met of zonder kinderen, enz enz. Ook veel dakkoffers, waar mijn vriendje mij altijd enthousiast op wijst. Echter hebben de meeste van die auto’s ook een groepje kinderen aan boord en dus ruimtegebrek, dus is die dakkoffer hard nodig. Wij daarentegen…

Maar goed, zo ontstond het idee. Als die dakkoffer dan toch met alle geweld mee moet, dan maar beter een léuke dakkoffer. Want al die koffers zijn voor de een of andere reden grijs of zwart: saaaaaaaiiii.

Al gravend in mijn zak wol heb ik een selectie aan kleurtjes gemaakt en haakte ik in een paar dagen een fantastisch verjaardagscadeau in elkaar met allerlei voordelen:

  • auto is makkelijk terug te vinden op de parkeerplaats;
  • hippe dakkoffer;
  • isoleert ook fijn;
  • lekker zacht als je hem open doet, enz enz.

Na een aantal keer passen en meten en toch een beetje rekening houdend met zijn voorkeur voor bepaalde kleuren was daar ineens: de Dakkofferhoes. Een instant succesnummer. Vriend in kwestie moest er een paar tellen aan wennen maar werd toen ook enthousiast. We hebben samen een filmpje gemaakt de dag erna op het franse platteland en dorpjes. Leuk om te doen! En nu rijd hij trots rond in een van de hipste auto’s. Gefeliciteerd lieverd.

Deel en like deze pagina:

Haakpatroon polleviewrap resultaten van fans

Haakpatroon polleviewrap, resultaten van fans

Al een poosje geef ik workshops en verkoop ik het haakpatroon van de #polleviewrap om een omslagdoek te ontwerpen en te haken. Dit doe ik met heel veel plezier naast mijn reguliere baan als juf en het moederschap.

Ik vind het geweldig als mensen hun ervaringen delen en me op de hoogte houden van hun vorderingen.

Superleuk om te zien hoe iedere omslagdoek toch weer anders wordt. Qua kleurgebruik, maar ook qua uitvoering. De een wil veel bloemen, de ander weinig. Er zijn er die maken hem met een tak of hart. Laatst maakte iemand er een alvast voor de herfst met alleen herfstkleuren. Prachtig!!!

Met het haakpatroon kunnen zowel beginners als gevorderden aan de slag en een mooie stola haken. Heerlijk die blije reacties die ze krijgen. Ik ben altijd op de achtergrond aanwezig via de mail of social media om je bij te staan als je hulp nodig hebt. En niet geheel zonder succes.

Kijk naar de prachtige doeken die al gemaakt zijn door dames die aan het freestyle haken zijn geslagen. Complimenten ladies!

Ook zin gekregen om een leuk projectje mee te nemen op de vakantie? Pas op… het is nogal verslavend. Via onderstaande button kun jij ook het patroon verkrijgen. Een must op de lijst van dingen die mee gaan op vakantie  😉

Koop tutorial

 

foto’s van: @lilium, Joan Rolle, Mariken Pape-Koppies, åsa Lagerberg, Elisa Verschueren, Ingeborg v.d. Werf-Kortekaas, Wilma Vierhouten, Gerjanne Jorink-Blom, Carla Angenent, @yhoekstra1980, @aafkeklh, @sookpieces , @sungisook en Barbera de Jong.

Deel en like deze pagina:

Gratis haakpatroon hart #polleviewrap

Gratis haakpatroon hart polleviewrap

Gewoon omdat het fijn is iets met jullie te delen. Het past zo mooi bij de slogan “Wrap yourself in love with a #polleviewrap”. Hierbij een gratis haakpatroon voor een hart op je omslagdoek.

Download

 

Heel veel plezier met het maken van deze hartjes.

Voor de tutorial van de polleviewrap zelf, kun je terecht in mijn Etsy winkel via onderstaande button.

Koop tutorial
Deel en like deze pagina:

Haken bij de boer (Boerenbed het Wesselink)

Beste glamping boerenbed wesselink

Afgelopen zaterdag  gaf ik een workshop op een bijzondere en idyllische locatie: boerenhoeve het Wesselink. Boer Henk ken ik nu al 7 jaar en kom er jaarlijks terug om even bij te tanken. Je kunt er namelijk kamperen in een tent. Niet zomaar een tent, maar eentje van BoerenBed. Dat zijn safari-tenten die volledig zijn ingericht en slaapplek bieden aan 6 mensen. Wat ik het allerleukste vind: er is geen gas en geen electra. Huh, hoor ik je denken… hoe moet dat dan met koken? Of mijn telefoon opladen? Je kookt op een houtvuur en ‘s avonds wordt de hele tent romantisch verlicht bij kaarslicht. En voor die telefoon is er een stekker in het toiletblok, maar dat mag je niet verder vertellen hoor! Als je dan ‘s avonds bij je vuurtje buiten zit en de kinderen hoort giechelen in de bedstee, is dat een van die geluksmomentjes die ik koester. Maar ook met een groep vriendinnen is het een geweldig uitje. Henk heeft die tenten zo neergezet dat ze grenzen aan een fantastisch stuk bos waar je hutten kunt bouwen, skelter kunt racen, lekker hoog schommelen of gewoon ademloos genieten. Ook de vers gelegde eitjes bij het ontbijt horen erbij. Al bakken wij er meestal pannenkoeken van.

(pictures by www.sungiphotography.nl)

Ik kom dus al 7 jaar bij die leuke Henk en zijn Margriet, en dit jaar gaf ik er voor het eerst een haakworkshop. Margriet heeft mij al vaker creatief bezig gezien. Zo heb ik eens mutsjes voor Henk zitten haken voor die koude winterdagen. Maar ook een jaar een grapje uitgehaald. Als een van de kippen een ei had gelegd, probeerde ik er als eerste bij te zijn. Dan haakte ik er gauw een gouden jasje omheen en legde hem terug in het hok. De ogen van de kinderen die dan het klepje open deden!!!! Prachtig.
Dit jaar had ik een dromenvanger gemaakt voor ze. Die hangt bij de entree van het bos, omdat er in dat bos mooie dromer worden bedacht. Een mooiere plek kan ik haast niet bedenken.

En dus nu een haakworkshop. Vanwege het prachtige weer konden we lekker buiten haken. Bij regen hadden we van de deel gebruik mogen maken en knus binnen kunnen zitten. Tien dames kwamen zaterdagochtend binnendruppelen met tassen vol wol en verwachtingen. Als eerste even kennis gemaakt en na wat koetjes en kalfjes, heb ik de dames laten zien waar die dag de toiletstop gemaakt kon worden. Dat was namelijk in mijn tent. Daardoor konden ze gelijk zien hoe leuk het is om daar een tent te huren. Ook de werking van het hartje uitgelegd. In de deur zit een uitgezaagd hartje met daarachter een schuifje. Is het toilet bezet: schuifje voor het hartje waardoor het hartje rood kleurt. Toch een leuk detail in die stoere tent. Er was ook een dame die al vanaf de brug aankondigde dat kamperen echt niet iets voor haar was, geen haar op haar hoofd die eraan dacht, o nee… eenmaal om de hoek van de tent was het eerste wat ze zei: ooeee dit is iets voor met de Zonnebloem! Hoeveel mensen kunnen hier slapen? 🙂

Eenmaal terug bij de tafels, had iedereen gauw een plekje gevonden en konden we beginnen. Er stond een fijn verfrissend windje en op de picknicktafels had ik voorbeelden van doeken en kleurencombinaties neergelegd ter inspiratie.
Al gauw was iedereen druk aan het haken en werden de eerste beginselen zichtbaar. We hebben weer samen een bloem gehaakt en het gehad over de variaties die daarop mogelijk zijn. Het is altijd leuk om te zien hoe verschillend iedereen haakt, en verschillende kleurkeuzes maakt. Ook wordt er op zo’n dag veel geleerd van elkaar. Zeer waardevol.
Uiteindelijk ging iedereen vol inspiratie en jeukende handen om verder te gaan weer naar huis.
Wat een leuke groep dames!

Op deze locatie ga ik vaker workshops geven, dus als het je wat lijkt houd dan de site goed in de gaten.

Veel liefs,
Pollevie

Deel en like deze pagina: